Interview met Mario, de huisdichter van Ons Tweede Thuis

Ik spreek met Mario, de huisdichter van Ons Tweede Thuis, over het festival, zijn gedichten en de toekomst. We beginnen met een gedicht dat staat in de onlangs verschenen bundel ‘Waar ik weg waai’ met tientallen gedichten van mensen met een verstandelijke handicap.

“Het gevoel dat je alles even laat gaan, of dat alles over je heen komt. En leef je uit en deel alles met ieder mens, want alles zelf nemen is een egoïstisch besluit want goud staat voor respect en zilver voor geluk. Want als we alles willen, weten we niet meer wat we doen, maar ondertussen rennen we verder en dan is alles in één flits voorbij.”

Wow, en zijn de twee gedichten in de bundel gekomen?  
Ik heb samen met mijn begeleiding van mijn dagbesteding een gedicht opgestuurd via de computer en daaruit heb ik bericht gekregen dat ik in de gedichtenbundel stond.

Ik weet dat jij veel gedichten hebt geschreven. Hoe kom jij nou tot de selectie?
Een gedicht is maar een gedicht zeg ik altijd. Maar de echte gedichten hebben een boodschap en daar wordt meestal naar geluisterd.

En kun je mij vertellen wat de boodschap is van dit ene gedicht?
Een heel hoop mensen denken maar dat geluk voor goud staat, maar ik vind dat dit niet waar is. Ik vind dat respect voor goud staat, omdat je dan rekening houdt met iedereen.

Hoe zie je dat respect terug in Ons Tweede Thuis en misschien in het bijzonder op het festival? Met z’n allen één – en dat is het allerbelangrijkste wat er is. Dat is verbinding.

Hoe merk je die verbinding op zo’n dag als vandaag? Waar zit dat in?
Dat zit in de openlijkheid: iedereen zegt elkaar gedag, iedereen maakt een praatje met elkaar en iedereen is gewoon puur zichzelf en zal zich nooit anders voordoen dan hij zelf niet is. En dat is het leuke van hier.

Je hebt net in de Praattent een eigen gedicht voorgelezen én je mocht op het eind de gedichtenbundel aanbieden aan de presentator.
Klopt, omdat de presentator steeds mijn naam verkeerd zei. Ik denk dat hij in de war was met een andere Mario of zoiets dergelijks. Mario Petersen, maar zo heet ik helemaal niet: ik heet Mario Willemse.

En hoe heb je dat rechtgezet?
Ik heb gewoon mijn gedichtenboek gepakt waar mijn naam in stond en dat boek heb ik aan de presentator gegeven. En effe extra goed mijn naam gezegd, zodat hij het nooit meer kan vergeten en altijd in het boek geschreven staat.

Mario heeft een eervolle vermelding gekregen in de bundel.

OTT viert zijn 50jarig bestaan. Hoe lang zit jij al lang bij OTT?
Al heel lang. Ik zit even diep na te denken. Ik ben nu 44, mijn leeftijd moet ik toch zeggen, en al 22 jaar in verbinding met OTT.

Je loopt dus al de helft van het OTT- bestaan mee! Wat zijn je mooiste herinneringen?
Het allermooiste vond ik dat een begeleidster van OTT een wens had dat er ooit een atelier kwam en uiteindelijk is dat haar gelukt.

En wat betekende dat voor jou?
Ik mocht als eerste mijn gevoel uiten en daarin gaf ze me alle ruimte voor. Ervoor was ik al veel verhalen aan het opschrijven en toen kwam ik tot de conclusie dat je er ook mee kan rijmen. Woorden krijgen betekenis.

En ben je gesimuleerd door haar om meer te gaan doen?
In eerste instantie, mensen geven je ruimte om te denken en dat vind ik heel belangrijk. Mensen dwingen je niet, mensen geven je de ruimte. En als mensen je de ruimte geven dan ben je al een stap verder.

En wat is er sindsdien gebeurd met Mario en dichten?
Ik kon helemaal mijn gevoel uiten en helemaal doen wat ik leuk vond en daaruit is een soort, mijn eigen stijl ontstaan.

OTT heeft ook een tent van de toekomst. Als we nu kijken naar Mario en de toekomst, Wat wens jij Mario in de toekomst toe?
Wat ik het allerbelangrijkste vind, is dat mensen gezond zijn en dat mensen gezond kunnen lezen en dat we elkaar allemaal de ruimte geven en dat we blij zijn met wat we hebben en dat we de toekomst even moeten laten voor wat het is.

Wat een wijze woorden. En wat wens jij OTT als geheel nog toe?
Dat ze vooral zichzelf blijven en dat ze gewoon lekker doorgaan en dan gaat het altijd goed!

Wil je nog iets toevoegen? Nog iets zeggen?
Ja dat het een mooie locatie is. Het bos, de open omgeving zeg maar. Iedereen kan naar binnen en naar buiten. Je bent eigenlijk al buiten en dat is het lekkere ervan.

Wat vond je het allerleukste?
Dat je alles kan doen op je eigen manier en dat iedereen toegankelijk is. En dat vind ik het leukste van OTT. En van de hele sfeer hier. Iedereen is gemoedelijk.

Meer over ons Festival JIJ & IK